🔴 खरे मूल्य आणि वेळेचा न्याय
एका घनदाट जंगलात एक अथांग आणि फळांनी लगडलेले आंब्याचे झाड होते. त्या झाडावर मधुर फळे शांतपणे लटकत असत, ती कधीही स्वतःचा बडेजाव करत नसत. पण त्याच झाडावरून गळून पडलेली सुकलेली पाने मात्र वाऱ्याची झुळूक आली की खूप मोठा आवाज करायची आणि जंगलात स्वतःचेच अस्तित्व मोठे असल्याचा दिखावा करायची.
जंगलात येणारे वाटसरू सुरुवातीला त्या सुकलेल्या पानांच्या आवाजाकडे आकर्षित व्हायचे. त्यांना वाटायचे की आवाज करणारी पानेच जास्त महत्त्वाची आहेत. ते गोड फळांकडे दुर्लक्ष करायचे कारण फळे शांत होती आणि स्वतःला सिद्ध करण्यासाठी कोणताही आवाज करत नव्हती. आजकालच्या जगासारखंच तिथेही लोकांना सत्यापेक्षा दिखावा जास्त आवडू लागला होता.
पण जसजसा काळ बदलला आणि कडक उन्हाळा आला, तसतशी ती आवाज करणारी सुकलेली पाने वाऱ्यासोबत उडून गेली आणि त्यांची राख झाली. पण ते फळांचे झाड मात्र आपल्या जागी खंबीर उभे राहिले. जेव्हा वाटसरूंना तीव्र भूक आणि तहान लागली, तेव्हा त्यांना त्या शांत झाडाची आणि त्याच्या गोड फळांची किंमत कळाली. ज्यांनी कधी त्या झाडाच्या असण्याची किंमत ओळखली नव्हती, आज तीच माणसे त्याची आठवण काढत तिथे आली होती.
तात्पर्य:
आयुष्यात जी माणसे खरोखरच चांगली आणि खऱ्या पात्रतेची असतात, ती कधीही स्वतःचा दिखावा करत नाहीत. वेळ प्रत्येकाच्या चेहऱ्यावरील बुरखा फाडते आणि प्रत्येकाचे खरे रूप समोर आणते. त्यामुळे कधीही हार मानू नका, कारण वेळ प्रत्येकाची येते!

No comments:
Post a Comment