'गोड सदा बोलावे'

एका लहान गावात रमा नावाची एक मुलगी राहायची. ती अतिशय हुशार आणि मनमिळाऊ होती, पण तिच्या बोलण्यात थोडासा कठोरपणा होता. कधीकधी ती रागात किंवा नकळतपणे असे काही बोलून जायची, ज्यामुळे इतरांना वाईट वाटायचे. तिच्या आई-वडिलांनी तिला अनेकदा समजावले, पण तिच्या बोलण्याची पद्धत लवकर बदलेना.

एके दिवशी गावात एक संत आले. त्यांचे प्रवचन ऐकण्यासाठी रमाही गेली. संतांनी 'गोड सदा बोलावे' या अभंगावर सुंदर विचार सांगितले. त्यांनी सांगितले की गोड बोलण्याने माणसे जोडली जातात, प्रेम वाढते आणि सकारात्मक वातावरण निर्माण होते. कठोर बोलण्याने मात्र दुरावा निर्माण होतो आणि मन दुःखी होते.

रमाला संतांच्या बोलण्याचा खूप प्रभाव पडला. तिला जाणीव झाली की तिच्या कठोर बोलण्यामुळे अनेकदा तिच्या मित्र-मैत्रिणींना आणि कुटुंबातील लोकांना त्रास होतो. तिने त्याच क्षणी ठरवले की आता ती नेहमी गोड आणि नम्रपणे बोलेल.

घरी परतल्यावर रमाने आपल्या आईला हळू आवाजात विचारले, "आई, माझ्या बोलण्याने तुम्हाला कधी वाईट वाटले आहे का?" आईला तिचे हे बदललेले बोलणे पाहून खूप आनंद झाला. तिने रमाला जवळ घेतले आणि म्हणाली, "बाळा, तू आता खूप छान बोलत आहेस. मला खूप आनंद झाला."

त्या दिवसापासून रमाने आपल्या बोलण्यात खूप बदल केला. ती आता सगळ्यांशी गोड आणि प्रेमळपणे बोलायची. शाळेत तिच्या मित्र-मैत्रिणींना तिचे बोलणे खूप आवडायला लागले. गावातही सगळे तिची प्रशंसा करू लागले. हळूहळू रमा सगळ्यांची लाडकी झाली.

एकदा गावात दोन कुटुंबांमध्ये काही कारणाने वाद झाला होता. वातावरण खूप तणावपूर्ण होते. रमाने दोघांशीही शांतपणे आणि गोड बोलून त्यांचे गैरसमज दूर केले आणि त्यांच्यातील भांडण मिटवले. सगळ्यांना तिच्या बोलण्याची जादू अनुभवायला मिळाली.

या गोष्टीवरून हेच शिकायला मिळते की 'गोड सदा बोलावे' हे केवळ एक स्तोत्र नाही, तर ते जीवनातील एक महत्त्वाचे सत्य आहे. गोड बोलण्याने आपण केवळ इतरांची मने जिंकू शकत नाही, तर आपल्या जीवनातही आनंद आणि सकारात्मकता आणू शकतो. गोंदवलेकर महाराजांनी म्हणूनच सांगितले आहे की नेहमी गोड बोलावे आणि नम्रपणे चालावे.